کوتاه اما خواندنی

به نام حضرت دوست که نا جسته اش یابند و نادیده دوستش دارند

سلام به همه اونایی که افتخار دادن و اومدن اینجا

وبلاگ کوتاه اما خواندنی رو تقدیم می کنم به همه اونایی که دنبال راهکار هایی برا زندگی شون می گردن .گاهی اوقات آدم با یه حرف از یه بزرگی زندگی اش زیر و رو میشه و من قصد دارم این کارو با خیلی ها بکنم . «امید» اسم منه و شهرتم «امید وار ، امید دوست  ، امید پناه ، امیدزاده ، امید پور!!!!!!!! » و ...  شغلم امیدبخشیه و ناامید ها رو مجازات کردن ، 

شعار من تو کل مطالبم اینه : کوتاهی مطلب و پرمحتوایی آن، همین

برای شروع : داستانی که از  یه وبلاگ خوندم رو تقدیم می کنم :

در زمانهای گذشته پادشاهی تخته سنگی را در وسط جاده قرار داد و برای اینکه عکس العمل مردم را ببیند  خودش را در جايی مخفی كرد. بعضی از بازرگانان و نديمان ثروتمند پادشاه بی تفاوت از كنار تخته سنگ می گذشتند. بسياری هم غرولند می كردندكه اين چه شهری است كه نظم ندارد. حاكم اين شهر عجب مرد بی عرضه ای است و ...

با وجود اين هيچ كس تخته سنگ را از وسط بر نمی داشت . نزديك غروب، يك روستايی كه پشتش بار ميوه و سبزيجات بود ، نزديك سنگ شد. بارهايش را زمين گذاشت و با هر زحمتی بود تخته سنگ را از وسط جاده برداشت و آن را كناری قرار داد.

 ناگهان كيسه ای را ديد كه زير تخته سنگ قرار داده شده بود ، كيسه را باز كرد و داخل آن سكه های طلا و يك يادداشت پیدا كرد. پادشاه درآن يادداشت نوشته بود :

 " هر سد و مانعی می تواند يك شانس برای تغيير زندگی انسان باشد."

به عنوان اولین پست خیلی طولانی شد . اما قول می دم دیگه تکرار نشه

با کلمات بسیار زیبا بر می گردم

(نظر هم بد چیزی نیست !!! باور نمی کنی لینک نظر را کلیک کن)