با او ...
پروردگارا
فراموش می کنم هر چه بی توست
و درآغوش می گیرم هر آنچه از توست
و دست می کشم از چیزی که خشم توست
و می ستانم آنچه را که ستایش توست
و میخوانم آنچه را که سروده توست
و شکرت می کنم که تنها سزاوار توست
و بخشش می خواهم که کرامت از توست
+ نوشته شده در یکشنبه بیست و نهم بهمن ۱۳۸۵ ساعت توسط امید
|
حرفهای بزرگ ولی کوچک !