کوتاه اما خواندنی

از شبنم عشق خاک آدم گل شد

صد فتنه و شور در جهان حاصل شد

سرنشتر عشق بر رگ روح زدند

یک قطره چکید و نامش دل شد

و چه واژه سنگینی است : دل . و چه عظیم است واژه عشق و چه زیبا و پرشکوه است دلی که عاشق شده .

عشق خواهش است و انتظار ،

برای من بیداری و تولد ، نو شدن عقل و دل هر دو باهم. گرچه نیروی عشق بسیار برتر از عقل است .

عشق گنگ است و آسان ! پرشکوه و ساده ! صمیمی و ناآشنا ! دلچسب و خوفناک ! دوست داشتنی و البته بی انتها .

شیرینی دل دادن به خواب معصومانه کودکی می ماند که در آغوش مادر آرام خفته است . بی خبر از دنیای اطرافش و دغدغه های دنیا .

چقدر شیرین

چقدر مطمئن

«او»  احساسی به من داد که گاهی فکر کردن به خود این احساس نیز لذت بخش است.

حضور«او» احساس من است و احساسم شوق حضور«او» . گرچه فاصله در نگاه اول بسیار است اما دور بودن فراموش بودن نیست دلها که نزدیک باشند کیلومتر و میلیمتر بی رنگ اند !

تصور شمیم عشق حتی در پس کوچه های شهر عقلم هم راه نداشت ، اما ...

اکنون من هستم و عشق «او» .